BEEL, the power of service
/
nieuws
/
BEEL. Het verhaal.

BEEL. Het verhaal.

BEEL bestaat bijna een eeuw. Bijna 100 jaar ondernemerschap binnen éénzelfde familie is op zijn zachtst gezegd “uniek” te noemen. Een verhaal van 3 generaties hard werken, groeien, vallen en opstaan, doorzetten én tegelijk vasthouden aan familiale waarden. En als Karel en Isabelle BEEL daarover beginnen, kan je niet anders dan aan hun lippen hangen …

Hoe is het allemaal begonnen?

Karel: Mijn grootvader is in 1932 begonnen als “smidse”, met het beslaan van paarden en met de verkoop van paardenwerktuig. Dat was echt nog op een aambeeld en met vuur, een echt ambacht. En mijn grootmoeder had een ijzerwinkel “Het huis René BEEL”.

Isabelle: Zij verkocht echt alles; nagels, draad, kachels, wasmachines, huishoudartikelen, potten en pannen, huwelijkslijsten, …

Karel: Vooraan de winkel, achteraan de smidse. Mijn vader is in 1953 in het bedrijf gestapt. Dat was op het moment dat zijn moeder overleed. Hij was toen 16 jaar. Hij ging normaal gezien verder studeren voor ingenieur, maar is dus door die spijtige omstandigheden onmiddellijk gestopt met die studies. Ze zijn toen begonnen met de verkoop van landbouwvoertuigen als sub-dealer van een grotere dealer (Baecke, Massey Ferguson). Toen mijn pa huwde met mijn moeder, nam zij de winkel over. Zij was een boerendochter en had dus ook veel affiniteit met landbouwmachines. In 1963 kwam de broer van mijn vader, Carlos mee in de zaak.

Hoe ging het er toen aan toe?

 Karel: In het begin installeerde mijn vader overdag vooral melkinstallaties en deed hij herstellingen van machines. s’ Avonds ging hij de baan op om te verkopen. Mijn vader deed op den duur vooral het commerciële werk en zijn broer -Carlos Beel- was verantwoordelijk voor de werkplaats.

Wat is jouw vroegste herinnering aan die tijd?

Karel: Tja, ik was een jaar of 5 toen ik al in de werkplaats rondliep. Ik mocht ook regelmatig meerijden met de depannagewagens om herstellingen te gaan doen. Ik vond dat de max. Als ik van school kwam gooide ik mijn boekentas in de hoek en liep ik met mijn propere kleren zo de werkplaats in om te gaan helpen. Mijn moeder is alle dagen boos geweest voor mijn vuile kleren😊.

Was het een groot bedrijf?

Karel: Goh ja, er was altijd een man of 6 à 7 vast in dienst. Een boekhouder, een magazijnier en dan een 4-tal mekaniekers. Dat draaide goed tot op het moment dat mijn vader in 1981 een hartfalen kreeg …

L’histoire se répète

Hoe ging je daar mee om?

Karel: Dat was een heel moeilijke periode, waarin iedereen een tandje heeft moeten bijsteken. Mijn ma is gestopt met de winkel in 1984 en ikzelf ben er -histoire se répète- vroeg in gesmeten. Mijn vader heeft willens nillens wat gas moeten terugnemen, maar is altijd blijven werken. Van mijn 14 à 15 jaar ben ik dus mee de baan opgegaan met hem. Het bedrijf telde toen een 8 à 9 medewerkers.

Had je een goede band met je vader?

Karel (zonder aarzelen): Ja! Hij was en is nog altijd mijn grote voorbeeld. Ik heb er heel veel van geleerd. Hij had mij graag rond hem zodat hij me het vak kon leren. Pas op, hij heeft het mij niet gemakkelijk gemaakt. Ik was net gestopt met school en dacht naar Waregem Koerse te gaan. In de plaats daarvan kreeg ik een overall. Ik moest onmiddellijk beginnen in de werkplaats en de stiel leren aan de bron. Ik heb dat 2 jaar gedaan en dan stilletjes aan meer verkoop beginnen doen. Ik zag al snel opportuniteiten om het bedrijf te doen groeien.

Die drang om te groeien is er altijd geweest?

Karel: Ja, mijn pa had dat ook en ik heb het van hem geërfd denk ik. Hij gaf mij heel veel vertrouwen. In 1993 hebben we dan besloten om oogstmachines van “CLAAS” te gaan verkopen. Dat was een nieuwe markt voor ons.

Tussen pot en pint

Was dat onmiddellijk een succes?

Karel: Oh nee, dat was een heel moeilijke start. Dat was voor ons een nieuwe wereld. We hadden daar in feite geen ervaring in. Dat eerste jaar was echt doorbijten. Maar het ging steeds beter. Dag en nacht gewerkt. Ik bleef dikwijls tot 2 à 3 u ’s nachts bij klanten hangen. Dat was elke avond de baan op tot een stuk in de nacht. Voor 20 uur moest jij bij een landbouwer of een loonwerker niet langsgaan, want dan waren ze nog aan het werk. Dat was echt tussen pot en pint dat er onderhandeld werd, dikwijls aan de keukentafel.

Hoe heb je Isabelle leren kennen?

Karel: In Wortegem

Isabelle: We zijn beide van Wortegem en zaten allebei in de KLJ. Het was de periode dat er veel verjaardagsfeestjes werden gegeven. Enfin ja, we kwamen elkaar regelmatig tegen hé (lacht). Op een zeker moment is de vonk overgeslagen. Ik was 16 en Karel was al 21. Simpel was dat niet, want ik mocht toen één keer in de maand uitgaan en Karel elke week. Die kwam dus elke week andere meisjes tegen hé.

Karel: Maar we zijn steeds terug tot elkaar aangetrokken geweest.

Heb je veel moeite moeten doen Karel?

Karel: Ja, de laatste keer wel (lacht). Ik zie me nog staan in de gang met jouw ouders. Ik moest uitleggen aan hen dat het deze keer menens was. Ze hebben me letterlijk op het matje geroepen. Maar ik heb me kunnen verkopen! (lacht) Daarna zijn we relatief snel getrouwd.

Isabelle, wat trok je zo aan in Karel?

Isabelle: Oei, ja …. Dat is niet zo gemakkelijk te verwoorden. Het voelde juist aan. Hij was mijn man, maar ook mijn vriend. Heel veel leute gemaakt.

Karel: We zaten samen elke week in de kerk. We gingen elke zondag naar de mis. Daar waren we ook al naar elkaar aan het kijken. Het was een klein dorp waar iedereen, iedereen kende. Het was één grote vriendengroep. Dan komt van het één het ander hé. 😊

Wat trok je aan in Isabelle?

Karel: Haar enthousiasme. Het was en is nog altijd een spring in’t veld. En het is een mooie vrouw hé. Zij had de juiste drive die nodig was … om mij te volgen.

Isabelle: Hij is altijd heel ambitieus geweest. Al vanaf dat we elkaar leerden kennen.

Karel: Ik heb thuis gezien dat je met twee moet zijn om een bedrijf uit te bouwen. In onze branche zou dat niet gaan als één van de twee partijen niet mee aan de kar zou trekken. Isabelle heeft altijd veel begrip getoond voor mijn gedrevenheid omdat ze dat zelf ook heeft. Ze belde nooit om te vragen waar ik bleef, zelfs niet om 2u of 4u ’s nachts. Ze begreep me.

De ideale tandem

Ben jij eigenlijk onmiddellijk mee in het bedrijf gestapt?

Isabelle: Nee hoor, in die tijd kwamen er geen vrouwen in het bedrijf. Dat was zo. Ik vond dat ok. Ik heb een bachelor diploma boekhouding en heb eerst ervaring opgedaan in een ander bedrijf.

En toch ben je wat later bij BEEL begonnen. Hoe ging dat?

Isabelle: Dat was niet zo evident omdat ik niet uit de landbouwsector kwam. Karel zijn ouders en vooral zijn pa zagen het 200% zitten. 😊

Karel: Isabelle en mijn pa waren echt maatjes, 2 handen op één buik.

Isabelle: Klopt! 2 jaar later (in 1999) ben ik dan toch begonnen in het bedrijf omdat er fiches moesten worden ingevoerd in de computer. Je moet weten, alles stond vroeger op papieren fiches. Met de intrede van de computer moesten die allemaal gedigitaliseerd worden. Ze zochten iemand om dat vervelende werkje uit te voeren. Toen mocht Isabelle daaraan beginnen (lacht). Ik vond dat een hele uitdaging. In feite was dat voor mij de ideale leerschool.

Was dat moeilijk om aanvaard te worden als vrouw binnen dat mannenbastion?

Isabelle (volmondig): Nee! Ik ben opgegroeid tussen de jongens. Ik had meer vrienden dan vriendinnen. Ik ben hier onderaan de ladder begonnen en werd overal bij betrokken. Dat dwong respect af. In plaats van familie-uitstapjes kozen we dikwijls voor het werk. Altijd het werk vooropgezet.

Karel: Wij waren direct een ideale tandem. Isabelle op het bedrijf en ik op de baan, en allebei de ijzersterke wil om het bedrijf te doen groeien.

Hoe hebben jullie dat gedaan?

Karel: In 1993 heb ik mijn eerste medewerker aangenomen; “Wim Destoop ”. Die werkt ondertussen even lang als ik in het bedrijf. Die eerste medewerker, is heel belangrijk. Dat klikte onmiddellijk. Hij was de zoon van een loonwerker en kende alles van oogstmachines, een echte topper. Daarna is het in feite vlug gegaan. We zijn dan op relatief korte termijn doorgegroeid naar een man of 15?

Isabelle: Ja, de meeste daarvan werken hier nog steeds.

Karel: Tegen het einde van de jaren 90 stond alles hier vol. Toen zijn we beginnen denken aan uitbreiden. Zo zijn we hier terechtgekomen op de Waregemseweg 75. Er stond toen een productiebedrijf in inox buizen. Ze gingen de helft van hun bedrijf verkopen. Maar we hebben die mensen kunnen overtuigen om het helemaal te verkopen. Op 1 week tijd was dat rond (lacht). In 2000 zijn we definitief verhuisd.

Isabelle: Ik herinner mij nog goed, de eerste dag dat we hier introkken dat we tegen elkaar zeiden: “Maar jongens dat is hier groot … té groot. Wat gaan wij daar in godsnaam mee doen?”

Karel: We hebben dan eventjes gedacht om een deel te verhuren. En toen kwam mijn pa met het idee om met tuinbouwmachines te beginnen.

Isabelle: Zijn pa had er wel een neus voor. Hij vond dat we in verschillende sectoren actief moesten zijn. Er is altijd een goed draaiende sector. En hij had gelijk … zo kozen we voor de landbouw-, grondverzet- en tuinbouwsector.

Karel: We dachten eraan om te beginnen met tuinbouwmachines. Wat verderop in de straat was er toen al een bedrijf actief in tuinbouwmachines (Van De Wiele). Toen zij vernamen dat wij in deze richting wilden starten, kwam de eigenaar bij ons langs met het voorstel om zijn bedrijf over te nemen, en zo geschiedde.

Hij is dan bij ons komen werken, samen met zijn zoon die tot op vandaag nog steeds bij ons werkt. Zo hebben wij in één klap een grote sprong vooruit gemaakt. Echt een schot in de roos. Wij hadden plots tuinaanleggers in ons klantenbestand, die na verloop van tijd ook tractors begonnen te kopen bij ons.

Isabelle: Wat later zijn we ook graafmachines beginnen verdelen, omdat de loonwerkers erachter vroegen.

Karel: Zo kwamen we terecht bij de firma LUYCKX in Brecht bij de familie Luyckx, de verdeler van Hitachi kranen in België. Wij dachten een 5-tal kranen per jaar nodig te hebben, maar dat waren er na het eerst jaar al een stuk of 20, vandaag zijn dat er 200 (mini en grote) kranen. Een hele mooie samenwerking.

Toch ook een kwestie van lef?

Karel: Dat zal er zeker mee te maken hebben, maar dat wil nog niet zeggen dat alles zomaar lukt. Niet alles wat we hebben geprobeerd heeft zijn vruchten afgeworpen. Maar ja, dat is ook ondernemen hé.

In 2011 zijn jullie dan volledige eigenaar van het bedrijf geworden? 

Karel: Klopt, we hebben toen de aandelen van de broer van mijn pa overgenomen en zijn volledig onafhankelijk verdergegaan. Dat was in de periode dat mijn pa op sterven lag in het ziekenhuis … niet gemakkelijk. Tot op de dag van vandaag zijn we nog steeds tevreden over de beslissing die destijds is genomen, mede voor de opvolging van de vierde generatie.

Isabelle: Hij heeft nog net meegemaakt dat alles rond was. Hij kon gerust zijn dat Firma BEEL verder ging gezet worden.

Karel: Van toen af zijn we echt beginnen ondernemen. We hebben enkele zaken overgenomen, sommige met succes en andere zonder succes. Zo gaat dat als je vooruit wil. Vroeger draaiden we een omzet van 80 miljoen Belgische frank (2 miljoen euro), nu zitten we aan 80 miljoen euro.

Professionaliseren en structureren

Isabelle: Het lijkt nu dat alles vanzelf ging, maar wees gerust dat we ook heel wat groeipijnen hadden. Dat heeft ons heel wat kopzorgen bezorgd en slapeloze nachten,… en nu nog steeds.

Karel: Dat mag je wel zeggen. Ik ben mezelf een paar keer tegengekomen en op een gegeven moment ben ik ook echt tegen een muur aangelopen. Ik nam te veel hooi op mijn vork en zat er simpelweg … door. De burn-out was niet ver weg.

Isabelle: Er moest iets gebeuren.

Karel: We zijn ons dan beginnen professionaliseren en structureren. Op verschillende posten zijn er mensen bij gekomen; voor het financiële, de operations, de sales, HR, … Dat was nodig want ik ben een ondernemer pur sang die altijd op de gas staat. “Anders”, onze financiële man was de rem. 😊 Dat is de juiste combo gebleken, want de waarheid ligt altijd in het midden.

Isabelle: Dat was echt een verademing, want naar mij luisterde hij toch niet altijd. 😊

Karel: We zijn door die nieuwe dynamiek veel efficiënter beginnen werken. Ik denk dat onze klanten dat ook gemerkt hebben.

Isabelle: Er is veel aan het gebeuren. Onze plannen blijven niet meer bij woorden, maar worden, door het sterke team dat we hebben neergezet, ook werkelijk omgezet in daden. Dat is zo fijn om te zien dat dat zijn vruchten afwerpt.

Jullie leiden het bedrijf samen als man en vrouw. Dat lijkt mij niet evident?

Karel: Dat is het ook niet. Zoals ik al zei, ik geef altijd gas. Op den duur doe je niet anders meer dan werken van maandag tot zondag. En als ik dan thuis was, werd er over niets anders als het werk gesproken. Ik moet er geen tekening bij maken dat dat niet gezond is voor een relatie.

Isabelle: We hebben het soms moeilijk gehad…

Karel: De corona-tijd heeft ons eerlijk gezegd een handje geholpen. Er kwam terug tijd vrij voor een wandeling, een spelletje kaart met de kinderen, … Zalig! Dat gaf ook rust.

Isabelle: We dreigen dat natuurlijk weer wat te vergeten. Maar we zijn er ons van bewust en proberen nu toch wat meer vrije tijd in te plannen.

Karel: Ik heb het gevoel dat we dat evenwicht steeds beter kunnen vinden. Door ons te omringen met een sterk team worden er toch heel wat verantwoordelijkheden beter verdeeld. En dat helpt. We hebben vandaag echt een topteam.

Een open boek …

Jullie hebben ook hele sterke banden met jullie klanten. Hoe komt dat?

Isabelle: Ja, dat klopt. Door de jaren heen zijn er echt sterke vriendschappen ontstaan met onze klanten.

Karel: Ik vind dat geweldig. Wij gaan heel familiaal om met onze klanten. Wij worden uitgenodigd op huwelijken, babyborrels, …

Isabelle: Dat verloopt in feite heel natuurlijk. We zijn wie we zijn en blijven altijd onszelf. En Karel is een open boek. Ik denk dat dat heel hard geapprecieerd wordt.

Karel: Ik ben heel open met medewerkers, klanten, leveranciers, ook als het wat minder goed gaat, dan ga ik dat niet verstoppen. Ze weten wat ze aan mij hebben.

Jullie ondernemen vanuit de buik?

 Karel: Ja, voor een groot deel is dat inderdaad intuïtief. Maar ik heb ook veel bijgeleerd door andere ondernemers op te zoeken. Bij VOKA bijvoorbeeld heb ik heel veel opgestoken over hoe je een bedrijf structureert en hoe je je marketing best aanpakt. Die inzichten hebben ons, zoals gezegd, heel veel bijgebracht. Je leert heel veel van elkaar. Ik zag ook bij bedrijven uit andere sectoren dezelfde groeiproblemen. Het was interessant om te zien dat wij niet de enigen waren.

Op welke mijlpaal zijn jullie het meest trots?

Karel: Voor mij is dat het moment dat we met GIANT knikladers zijn begonnen.

Isabelle: We waren toen nog erg klein, maar dat contract heeft een ommekeer betekend. Een eerste stap in onze groei, zoveel is zeker.

Karel: Ook de opstart van CLAAS oogstmachines en HITACHI graafkranen. 2 heel belangrijke momenten in de groei.

De appel valt niet ver van de boom

Van waar komt toch die grote ambitie?

Karel (zijn ogen beginnen te fonkelen): Ik weet het begot niet van waar dat komt (lacht), dat heeft er altijd ingezeten. Ik ga nu iets vertellen … ja enfin … Ik ben toen ik 20 was eens naar een waarzegster gestapt. Echt waar, en die zei: “Ik zie u in een groot gebouw, en andere gebouwen daar rond en zo …” Ja, ik moet bekennen dat ik dat wel zag zitten (lacht). Zo van de éne klant naar de andere rijden, en iets te verwezenlijken. Ik heb die ambitie altijd gehad. En dat gaat niet over financiën hoor. Het gaat voor mij echt over de weg ernaar toe i.p.v. het einddoel. Ik hou van het groeiproces op zich, versta je? We hebben elke euro steeds geherinvesteerd in het bedrijf. Dat zegt genoeg denk ik. Ook de fierheid en dankbaarheid van mijn werknemers en klanten dragen bij aan die ambitie.

Hebben jullie kinderen dat ook?

Karel: Ik ben er van overtuigd. Zowel Britt als Robin. Maar Robin kan zich maar motiveren als hij echt in iets bij de beste kan zijn. Anders werkt het niet voor hem. Als hij hier vroeger mee liep met de mekaniekers dan had hij schrik om zich belachelijk te maken, omdat hij natuurlijk niet zo goed als hen was. Ik zie dat bij mezelf ook wel. Ik moet kunnen uitblinken. Ik mik altijd hoog en dan wil ik dat ook kost wat het kost bereiken. Ik heb dat echt nodig, om dan die bevestiging te krijgen.

Hoe komt dat?

Karel: Goh, misschien omdat ik dat schouderklopje van mijn vader nooit rechtstreeks heb gehad. Ik hoorde wel van anderen hoe fier hij op me was. Nu, dat is iets wat ik zelf soms ook meer moet doen. Anderen een schouderklopje geven. Als ik zie hoe onze zoon Robin het nu doet en hoe hij evolueert. Chapeau. Voilà, ik ben er al aan begonnen (lacht).

Isabelle: We hebben lang gedacht dat hij vooral de man van de cijfers was, hij heeft handelswetenschappen gestudeerd. Maar je ziet steeds meer dat ook het commerciële en het ondernemerschap, iets is wat hem ligt.

Karel: Hij heeft die drive ook. Hij doet het op zijn eigen manier natuurlijk, maar dat is goed hé. Hij moet zich niet spiegelen aan mij. Zijn eigen ding doen, dat is het belangrijkste. Britt studeert nog, maar kijkt er al volop naar uit om in het bedrijf aan de slag te gaan.

Wij willen de locomotief zijn, niet de wagon

Wat maakt jullie bedrijf anders dan de andere?

Karel: Ik denk onze bedrijfscultuur. Het menselijke. We zijn heel aanspreekbaar. Ik ben altijd het meest gelukkig als “mijn volk” gelukkig is.

Isabelle: En de passie hé. Het graag doen. We leggen er elke dag onze ziel in. 

Hoe zien jullie de toekomst van het bedrijf?

Isabelle: We willen graag ook in SFC (Smart Farming en Construction) en bosbouw sterker worden. We willen vooruitstrevend zijn en mee met de toekomst. Daarnaast is onze schaalgrootte ook heel belangrijk. Vooral dan verder opschalen in mobiele werkplaatsen. Dus we blijven inzetten op service. The power of service blijft cruciaal in wat we doen.

Karel: Kijk, landbouw zal altijd blijven bestaan, het zal alleen op een andere manier gebeuren. Robotica en autonome machines winnen steeds meer aan belang. Enfin, blijven investeren in de precisie-landbouw. Altijd een stapje voor blijven, dat is altijd de sleutel tot het succes geweest. Wij willen de locomotief van de sector zijn, niet de wagon.

Isabelle: De toekomst zal ook stelselmatig in de handen van onze kinderen gaan liggen. Wij hopen dat ze hetzelfde respect kunnen afdwingen bij onze klanten.

Karel: Lang zal dat niet duren. Je ziet nu al dat klanten beginnen vragen achter Robin. Voorlopig runt hij nog zijn eigen bedrijf. Dat is goed. We gaan hem de tijd geven, maar op een zeker moment zal hij in onze voetsporen treden. En Britt onze dochter is ook op komst. Ook zij is heel gedreven. Als ik zie hoe zij op de beurs rondloopt, dan zie ik dat ze “het” ook heeft. Binnen een 2-tal jaren zal zij ook betrokken worden in het bedrijf.

Dat moet wel speciaal zijn als ouders?

Isabelle: Uiteraard. Maar we hebben hen altijd vrijgelaten in hun keuze.

Karel (fier): Ja zeker, we proberen het bedrijf zo goed mogelijk klaar te stomen voor hen. Dat de 4de generatie het bedrijf gaat verderzetten is toch een beetje een droom die werkelijkheid wordt, daar doe ik niet flauw over.

Sterke banden doorheen de generaties

Als je terugkijkt op jullie traject, zijn er zaken die jullie anders zouden gedaan hebben?

Karel: Ja, ik zou me vroeger in het proces laten omringen door een sterk team. Het is niet alleen hard werken, het is ook slim werken.

Isabelle: Inderdaad, dat geeft meer inzichten en dan kan je nog sneller, maar vooral efficiënter schakelen.

Karel: Heb ik spijt van sommige beslissingen? Bah nee, soms zijn ze goed, soms zijn ze minder goed. Waar ik wel spijt van heb is dat mijn vader zo vroeg gestorven is. Ik ben toen mijn mentor verloren. Dat heeft een diepe impact gehad op mij. En ik heb het daar nog altijd moeilijk mee. Het was mijn beste maat.

Isabelle: Die twee hebben wat meegemaakt hoor samen! Ze waren altijd samen op stap.

Karel: Ik kwam heel goed met hem overeen, maar in feite ook met zijn vader, mijn grootvader. Ook een heel bijzonder man! Ik ben mijn vader heel dankbaar voor alle kansen die hij me heeft gegeven. Hij heeft me op jonge leeftijd losgelaten. Hij heeft me “laten doen” en dat is het mooiste cadeau dat hij me had kunnen geven. Dat probeer ik ook met onze kinderen te doen.

Zouden jullie het zonder elkaar hebben gekund?

Karel: Oh nee, daar ben ik zeker van. Het zou niet gelukt zijn. We hebben elkaar nooit tegengehouden … ik zou misschien ook niet geluisterd hebben (lacht). Maar nee serieus, ik denk dat we een topcombinatie waren en zijn.

Isabelle: Nooit opgeven hé. De aanhouder wint, we trekken er elkaar altijd door.

Blijf op de hoogte van ons laatste nieuws

Meer nieuwtjes

Haal meer uit je Topcon-systemen met een praktijkgerichte opleiding bij BEEL

Een correct gebruik van machinesturing, meetsoftware en digitale werftoepassingen maakt vandaag een groot verschil op de werf. Daarom organiseert BEEL praktijkgerichte opleidingen rond verschillende Topcon-systemen. Zo helpen we gebruikers om efficiënter, nauwkeuriger en met meer vertrouwen aan de slag te gaan met hun software en apparatuur. Tijdens de opleidingen ligt de focus op een duidelijke […]

Maak kennis met Koen en Lukas, het Smart Construction Support team binnen BEEL

Binnen BEEL vormen Koen en Lukas het aanspreekpunt voor alles rond Topcon (Smart Construction). Ze staan in voor de installatie, herstelling en ondersteuning van machinesturingen zoals MC Max en MC Mobile, maar ook voor GEO-oplossingen zoals GNSS-ontvangers, lasers, totaalstations en 3D-scanners. Daarnaast begeleiden ze klanten met opleidingen, zodat machinisten hun systemen correct, efficiënt en met […]

matexpo demo days

BEEL aanwezig op Matexpo Demo Days

Van 4 tot 6 september is BEEL aanwezig op de Matexpo Demo Days, waar bezoekers verschillende innovatieve machines live aan het werk kunnen zien. Op onze demozone demonstreren we een selectie van machines. Ontdek onder meer de Giant G2700 en Giant G3500, beide uitgerust met een AP 3D-nivelleringsblad voor uiterst nauwkeurig nivelleringswerk. Daarnaast demonstreren we […]

Lemken vroegkoopactie herfst 2026

Profiteer van kortingen tot 8% vanaf 01.08.2026. Wie investeert in nieuwe grondbewerkings- en zaaimachines voor het komende seizoen, kan nu profiteren van aantrekkelijke vroegkoopvoorwaarden bij LEMKEN. Vanaf 1 augustus 2026 geldt de LEMKEN vroegkoopactie ook voor een breed gamma herfstmachines. De actie is van toepassing op onder andere: Door tijdig te bestellen, verzekert u zich […]

1 2 3 … 10
linkedin facebook pinterest youtube rss twitter instagram facebook-blank rss-blank linkedin-blank pinterest youtube twitter instagram